yenilgiden dönerken...

'...bıkkınlar en çok kendilerinden bıkmışlardır...mutlu ya da mutsuz değillerdir..şakacı ya da asabi değillerdir..giden ya da uğurlayan da değillerdir...dünyanın üzerine kapanmak için her an hazırda bekleyen iki gözkapağıyla, ritmi çok az bozulan bir nefesten ibarettirler o kadar...

(yenilgiden dönerken..)

güzdüşümler..

sevgili küllük geçmişe bakıyorum da geçmişte  en sevdiğim ders hayal bilgisiymiş..bugün de hiç değişmemiş meğersem bu..oysa ne çok şey değişti hayatımızda..hayal bilgisi artık müfredat dışı mesela..ama biz yine de işi arsızlığa vurup, ara sıra hayal kurmaktan vazgeçmiyoruz işte..
hayat bilgisinden zaten sınıfta kalmışız, o tartışmasız.. yola düşmüşüz yollarda kalmışız..düş kurmuşuz düşlerde kalmışız..izlerde kalmışız..isimsizlerde kalmışız..dünde kalmışız..düğüm düğüm kalmışız...düştüğümüz yerde kalmışız öylece..
çok düştüğümüzden olsa gerek artık hayal kuramıyoruz..

pessoa ne demiş peki;
'hayal, en içine girilememecesine, en elimizden alınamamacasına, en sıkı sıkıya bizim olan şeydir..'...ben bundan pek emin değilim ama.

bizim hayaller kurulmak için değil kırılmak için varmış gibi...hep kırılır..hep kırarlar..

kış mı o?..

'...hoşnutsuzluğumun kışı başlıyor
bir yaz daha geçti hiçbir şey anlamadan
oysa yapacak ne çok şey vardı
ve ne kadar az zaman...'