bazen...

bazen boşvermek istersin her şeye....kalbinin sesini kısıp, yürümek istersin sessizce..
ne kalbinin sesini, ne de kalpsizlerin sesini duymak istersin...
yorgun, bitkin ,unutulmuş  ne varsa  sözcüklerden geriye kalan; hepsi aklın kıyısına vurur..
aşk öksüz kalır...yüreğin firarda...
ve  susuz bir yazdır artık yazdığın her kelime..
bir şey var dersin bir şey,  yitip giden.....
kül mü, gül mü hiç bilemezsin..
sadece bakakalmakla yetinirsin ardından...


bazı şeylere aldırma gül-geç..
her şey biter...
herkes susar..
vedalar ayrılığın diyetidir..
hayat veda etmez  
kalptir veda eden naz makamında
giden gitse de bir tek o kalır  s/onsuzluğa....

tufan....

güller ayrıılmaz  (ba)hardan
kuşlar (g)öçe  ( t)uzaksa
ve sen unutursan tufanı
deniz (d)olsun her (y)anın 
uyanmadan rüyadan..

düğüm...

(n)azlar şımartır, çocuk kalbini....
her gülüş bir (v)eda..
her ayrılık bir gemici düğümü
yolun uğrak yerinde bir (g)iz
doğmak için gün sayar
yalnızlığın (öz)gür sularına..