öylesine..

z'amansız yaşıyorsun
gibi şaşkın
gibi üzgün
gibi ürkek

'mış' gibi...

insanoğlu hep bir şeylere yetişmek için programlanmış..hiç bir zaman da hiç bir şeye yetişememiş..hep bir koşu halinde..oysa ne kadar koşarsan koş mutluluk hep uzaklarda..mutluluk dediğin çölün ortasında bir serap..
huzur kayıp..yakınlar uzak..dertler bize hayran..acılar bize fazlasıyla düşkün..nereye gitsek hoyrat düş(ünce)ler peşimizde..
karm(l)akarışığız...göğe bakmaktan da yorulduk üstelik..'yıllara kaptırdıklarımızı olgunluk sanıyoruz'...ah ne çok yanılıyoruz...arafta kalmış yetimler gibiyiz..

mış gibi yapıyoruz sadece...zaten yapabildğimiz tek şey de bu değil mi? mış gibi yaşamak...mış gibi...

ellerimiz yanl(m)ış..

çarpık olan yollar mı, çarpa çarpa giden kalbin mi?

ne çok cevabı olmayan soru var şu hayatta..

ve insanlar..ve tanıdığını zannettiklerin...dost zannettiklerin...sevdiğini zannettiklerin...hepsi yalan..
insanları tanıdıkça daha çok gömülüyorsun içine..
sonbaharlaşıyorsun..bunu an be an yaşıyor insan bazen...

ve şair seyyidhan kömürcü'nün dizeleriyle;

içimden 'dedim belki de bir yutkunma yeriydi dünya...'

'...
merak kuşku ve bekleme yerlerini
hayatın beni tahtaya çıkardığı bir sabah
kırıldı, dünya soğuktur diye yazdığım o kalem
o ayna
gördüm
nereye gitsem ben dik, gölgem kamburdu bu dünyada..'

suyu tutmak gibi..

'gitmek! yazmışım defterime çoktan
rıhtımlar, güz halatları, daha bir sürü şey..
şuramda darmadağınık..'

***
'bekler mi beni
her yanı ama her yanı çocuklar gibi gülümseyen
bir sürü yaz gününün içinde
acaba bekler mi beni
uykularım, o sonsuz uykularım
yanmış bir limonluktaki
-ve limonlar her gün bir yaprak ayininde
sesini hiç eksiltmeyen-
ama bilmez miyim ben
bilmez miyim hiç
böyle sığ hayallerle oyalanmak yerine
kısacık bir zaman olmalıydı elimde..
turfanda meyve gibi bir zaman
yollar yollar kateden tadı ve ekşiliği..
...'

e.cansever