yol..

susuşları hüzünlü gülüşlere davetiye çıkarıyordu.
gel  diyordu, uçurum kenarına iliş,
sen de seveceksin bu oyunu...
...

sus payı..

"herkes kendisi için bir derstir; yeterki insan kendini yakından bilsin.."

"ruhumuzun ele avuca sığmayan akışını gözlemek.."

"bütün umudum kendimde.."

"onlara göre insanın kendi kendisiyle başbaşa kalması, sırtüstü yatıp vakit öldürmesidir...ruhunu zenginleştirmeye kendini adam etmeye çalışması, boş hayaller kurmasıdır; sanki kendimiz bizden ayrı, bize yabancı birisiymiş gibi...

******
ve gitmek..

"kırdım diyorsun  ya zincirlerini
evet köpek de çeker koparır zincirini
kaçar o da ama halkaları boynunda taşıyarak.."

zincirleri götürürüz kendimizle birlikte; tam bir özgürlük değildir  kavuştuğumuz..döner döner bakarız bırakıp gittiğimize; onunla dolu kalır düşlerimiz..

"ruhun derdi içinde kaçamaz kendi kendinden.."

***
kendini kendine yolla...
kolla kendini kendinden ki;
yol varsa  yolculuk var...
"O" var...
bekle...


/denemeler/montaigne/

hesap...

"Çıkar!...Çıkar da neymiş?  İnsanın çıkarlarının nerede olduğunu kesinlikle söylemenin olanağı var mı ki? Öyle durumlar olur ki insan kendisi için iyilik değil, kötülük isteyebilir..."