yaşıyorsak alışkanlıktandır..

özgürlük bir ruh haliyse,ben hiç özgür olamayacağım demektir..

kelepçelenirken zaman sonbahara..
tutsak ucundan, kopuverecekmiş gibi sanki her şey..
bıraksak ölüm..

 ah ruknettin, aynalarda ağladığın kadar  var..

...

'hepimiz kabullenmenin sırasına giren itirazlarız..'

ve nereye gitsek hep aynı yerdeyiz..
olduğumuz yer neresi peki?
cevap yok..
sonrası göz alabildiğine, ucu bucağı olmayan susuşlar..


'dilsiz düşünce yoktur da, duygu çoğu kez dilsizdir..'
düşünüyorum da, insan bazen susmaktan öte bi adım bile gidemiyor..
ama nereye kadar?.. sus sus, bitmiyor ki..

bilmiyorum..

mevsim ninnileri..

'ah, kimselerin vakti yok durup ince şeyleri anlamaya...'

'insanlar, motor sesleri, sis, akıp giden su..

ah 'ne yapsam..ne yapsam her yerde bir hüzün tortusu..

...

her yerde sarı çizgiler..yüzlerde belli belirsiz yorgunluklar..düşen yapraklar.. gülen ayva, ağlayan nar..
içimizde uğuldamaya başlayan rüzgarlar..

yağmurlar..yağmurlar...yağmurlar...

sonbahar tüm ihtişamıyla sergiliyor marifetlerini..g/özümüzü alıyor ışıkları..
eylül bitti..ekim de bitecek..kasım da..sonra ver elini kış..
arkasında bıraktığı boş bakışlara aldırmadan gidecekler hepsi..
bitmesi gereken bitecek..gitmesi gereken gidecek...
el sallamalar boşa..

gelenler ve gidenler..
bize verdikleri, bizden alıp götürdükleri..

gelsin gülen yağmur
ağlayan sokak.. 
kaldırım telaşları
güz yokuşları gelin..

mevsim ninnilerini duyuyorsun değil mi?
kış nağmelerini..
ve bizi derinden çağıran kış uykularını..

kış uykusundan geçerken; uyusa ya bizi zaman.. uyandırmasa keşke..ah..

hadi üşüyelim gelsene..