19 Aralık 2011

kardan evler..

bir şey anlatmalyım..kışı anlatmalyım mesela..karı ..kardan adamı...beyazı.....temizliği..saflığı..dünyanın ne kadar kirlendiğini böylece..kar yağınca sanki etrafımızdaki bütün karalıklar..karanlıklar..bütün pislikler temizlenecekmiş gibi bir his  var içimde....kar doğanın aydınlık süsüdür..kar içimizin karasını alan bembeyaz bir duygdur...

karın lapa lapa yağdığını görmeyeli çok oldu...karın yağışı bile değiişti artık...yağmasıyla erimesi bir oluyor..galiba küçükken kardan yaptığmız evleri özledim..evet, kardan evler...karlar eskiden öyle yağardı; dizboyu..ve karların içinde kaybolduğumuzu bilirim...ne güzel kaybolmalardı onlar öyle..ve o kardan evlerin soğuğunda nasıl da güzel ısınırdık...nasıl da mutluyduk..dünyamız nasıl da bembeyazdı, yumuşacıktı hayaller pamuk gibi....

oysa şimdilerde nerelerde kayboluyoruz, nasıl kayboluyoruz hiç bilen yok...
bir kayboluyoruz bir daha da bulan yok..
ve ben bu aralar çok kayboluyorum soran arayan bile yok
kayboldum, hadi bul bulabilirsen beni ey hayat..

7 yorum:

satırlarımız.. dedi ki...

nasıl severim o beyaz kar tanelerini nasıl..
evet evet sen kaybolur gibi oluyorsun arada ama hep aklımdasın ki:) ve gözlerimdesin ,:)
kalbimi katmayacağım zaten biliyorsun

satırlarımız.. dedi ki...
Bu yorum yazar tarafından silindi.
derin dedi ki...

seçil;
güzel dost,sen de hep aklımdasın:).
bakma sen bana,öylesine yazılmış bir yazı bu..kaybolmalar mecazi aslında...küçük d/okunudurmalarda bulundum kendime ;)..kimse üstüne alınmasın:)

baştacısınız; sen ve bütün güzel dostlar:)

cecil dedi ki...

senin şablonunu çok seviyorum derin ..
yakında ay ben nereye geldim burası benim sayfama ne kadar benziyor dersen şaşırmayasın :)

beenmaya dedi ki...

belki de o labirentlerde kaybolmak gerek biraz da kendimizi, yolumuzu bulabilmek için...

derin dedi ki...

seçil,
sağolasın seçilim..gönüller birbirine benzeyince şablonların benzemesi de doğal:)

beenmaya,
o labirentlerden çıkmak bazen bayağı zaman alıyor,hemen kaçmak kurtulmak istiyor işte insan..
selamlar bu arada maya:)

Adsız dedi ki...

Gece. Kaybolmak. Ve kar. Bu üçlü ile hemhal olmuşken rastlıyorum bu satırlara. İnsan karla iyileşeceğini düşünür mü? Evet dünden beri karın beni iyileştireceğini düşünerek, kar yağan bir şehir için bilet bakıyorum. Çünkü kar, bazen içimizdeki karanlığı aydınlatacak tek ışık gibi sanki galiba belki...
kar yağsa ve karla yağsa içimiz, bitse, içimiz ...