bir vakitsiz kuş..

"herkes birbirine bakıyordu şimdi..
herkes aynı şeyi düşünüyordu...
yorulmuştuk...
sonra birden...
yani aniden...
uyandık..."

iki kere iki...

ne yazayım?
neden yazayım?
niye?
bir arpa boyu yol alamadıktan sonra..
koca bir hiçlik gelip de oturmuşsa orta yerine düş(ünce)lerimin
tahttan indirmişse o erişilmez yürek padişahını..
her saltanatın bir sonu vardır mutlaka..
***
her yol  bir g/özetleme kulesi...
özetlersek kısaca; sanırım suskunları oynuyorum...

yağmur k/açıyor mu ne...düşlerin nerde...

..."eğer ortada tek şemsiye varsa iki kişiden biri mutlaka yağmuru daha çok seviyordur...."
(z.arkan)
 ****
"şemsiyesiz yağmurlar"da ıslanırken
pencere önü kuşlarıyla yağmur düşleri kurmak...
birazcık gözyaşı...
birazcık aşk...

aşk mı dedin...?
yağmura sor derim...
....
bulutlar kararmış olsa da ne çıkar,  her yer kurak...
bir kaç damladan ne çıkar hem...
denizler damlalardan oluşmaz mı, her şey bir su damlası kadar...
 ...
ya kalbin, dualarını bile  ıslatamayacak kadar kurak mı  o da?
o  hiç kurumadı ki...